Torbiel pilonidalna

Czym jest i jak powstaje torbiel włosowa?

Torbiel włosowa (pilonidalna) jest przewlekłym, złożonym stanem zapalnym na tle infekcyjnym, występującym w obrębie szpary pośladkowej, na wysokości kości krzyżowej i guzicznej.

U jej podłoża leży struktura anatomiczna o charakterze torbieli, czyli jamy wyścielonej nabłonkiem. Charakterystyczną cechą torbieli pilonidalnej są włosy rosnące w jej wnętrzu – stąd nazwa, torbiel (zatoka) włosowa lub pilonidalna (od łacińskich słów pilus – włos i nidus – gniazdo).

Przyczyny powstawania torbieli włosowej pozostają niejasne.  Powstaje ona 3-4 krotnie częściej u mężczyzn, zwłaszcza o ciemnej karnacji, z reguły w przedziale wiekowym 20-40 lat. Najpopularniejsza teoria mówi, że torbiel pilonidalna tworzy się na skutek wnikania pod skórę włosów, co jest spowodowane przez siły działające podczas siadania i wstawania, a także osobniczą wrażliwość skóry. Powstawaniu torbieli pilonidalnej może sprzyjać  nadmierna potliwość, głęboka szpara pośladkowa i gęste owłosienie tej okolicy.

IMG 0076

Kanał torbieli włosowej

1 of 1
torbiel wlosowa przekroj poprzeczny

Wrastający włos

1 of 1
IMG 0075

Przetoka

1 of 2

Przetoki skórne

2 of 2

Obraz kliniczny torbieli włosowej

W zależności od stadium choroba może przyjmować postać bezobjawowej lub nawracającej, złożonej torbieli. W fazie ostrej objawia się w formie ropnia z silnymi dolegliwościami bólowymi zajętego miejsca oraz symptomami ostrego uogólnionego stanu zapalnego: gorączką, dreszczami, zaczerwienieniem skóry okolicy krzyżowo-guzicznej.

Umiejscowienie torbieli powoduje, że okresowo dochodzi do namnażania się w jej wnętrzu bakterii, powodujących stan zapalny okolicznej tkanki, ból, gorączkę oraz w przypadku otwarcia się przetoki skórnej wyciek ropnej treści o nieprzyjemnym zapachu. Z czasem incydenty zapalne stają się coraz częstsze, a torbiel rozleglejsza.

Z uwagi na długi i trudny proces gojenia i ryzyko nawrotu, pacjenci borykają się z tym schorzeniem często przez wiele lat, odczuwając dyskomfort i zakłopotanie.

Diagnostyka i kwalifikacja do leczenia torbieli włosowej

Podczas konsultacji lekarskiej lekarz, w oparciu o symptomy występujące u pacjenta oraz przeprowadzone badanie USG ocenia zmianę i stawia ostateczną diagnozę. Jeśli potwierdza ona torbiel pilonidalną lekarz ocenia stan ogólny pacjenta i podejmuje decyzje o zabiegu oraz ustala dogodny termin operacji.

home hero cp

Leczenie torbieli włosowej

Domowe leczenie torbieli włosowej ogranicza się do objawowego łagodzenia dolegliwości poprzez przyjmowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. W przypadku pojawienia się gorączki konieczne jest wprowadzenie antybiotyków. Gdy pojawi się ropień, często potrzebna jest interwencja chirurgiczna, która polega na nacięciu ściany torbieli, ewakuacji ropy, wypłukaniu i zdrenowaniu jej światła. Po ustąpieniu stanu zapalnego zmniejszają się dolegliwości bólowe, a rana ulega zagojeniu. Jednak nie oznacza to pozbycia się problemu, gdyż cała struktura anatomiczna pozostaje nadal pod skórą. Jedynym skutecznym sposobem leczenia torbieli włosowej jest leczenie chirurgiczne.

Większość torbieli włosowych można wstępnie zakwalifikować do leczenia laserem. Wyjątkiem są rozległe, wielokanałowe torbiele po wcześniejszych operacjach, w zmienionej bliznami, głębokiej szparze międzypośladkowej z aktywną, uogólnioną infekcją. Takie zmiany często wymagają wcześniejszego przygotowania – nacięcia ropnia, antybiotykoterapii, drenażu. Z uwagi na duże ryzyko wznowy w takich przypadkach lekarz może zakwalifikować pacjenta do metody Bascom Cleft Lift – plastyki szpary międzypośladkowej.

zabieg silac zalecenia po zabiegu 1

Konsekwencje nieleczenia torbieli pilonidalnej

W przypadku niezastosowania odpowiedniego leczenia cysta włosowa może powodować bolesne objawy. W fazie ostrej na pierwszy plan wysuwają się symptomy ostrego uogólnionego stanu zapalnego, a więc silne dolegliwości bólowe zajętego miejsca, z gorączką, dreszczami i zaczerwienieniem skóry okolicy krzyżowo-guzicznej.

W fazie przewlekłej torbiel pilonidalna zazwyczaj przebiega bezobjawowo przez wiele lat, okresowo wytwarzając ropną lub ropno-krwistą wydzielinę o specyficznym, nieprzyjemnym zapachu. Mając na uwadze powyższe objawy, w celu dokładnej diagnostyki należy zgłosić się do lekarza chirurga, który pod kontrolą USG oceni zmianę i postawi ostateczną diagnozę.

Masz dodatkowe pytania? Skontaktuj się z nami!

Przewiń do góry